0623312202 info@mivco.nl

 

 

Zo menselijk

Je voelt zoveel, maar welke woorden moet je er nou aan geven?

Zo herkenbaar

Zoveel woorden, maar in het openbaar spreken is niet mijn ding?

Zo gewoon

Er komt zoveel op je af, dat je door de bomen het bos even niet meer ziet?

Als een dierbaar persoon overlijdt, moet in korte tijd van alles geregeld worden. De wereld staat even op z’n kop.

In alle drukte en emotie, is het niet makkelijk om ook nog eens stil te staan bij de voorbereidingen van een toespraak voor de uitvaartceremonie of kan het moeilijk zijn voor publiek de juiste woorden te vinden. Als ceremonieel afscheidsspreker neem ik dit graag van u over. Ik kom op uw verzoek of op verzoek van uw uitvaartondernemer bij u langs en hoor graag uw herinneringen en verhalen over de bijzondere momenten uit het leven van uw dierbare. Op een warme, persoonlijke en respectvolle manier zal ik vervolgens het verhaal voordragen tijdens de uitvaart, zodat de nabestaanden ruimte hebben voor hun verdriet en rouw.

Waarom

Soms is er teveel verdriet om zelf het woord te voeren of is het moeilijk de juiste woorden te vinden. 

Wat

Als afscheidsspreker ga ik met nabestaanden in gesprek. Zij kunnen mij rechtstreeks benaderen. Samen gaan we een mooie verhaallijn samenstellen, zodat we samen zorgen voor een persoonlijk levensverhaal tijdens de uitvaart.

 

Hoe

Na het gesprek ga ik aan het werk met schrijven. U mag erop vertrouwen dat ik de juiste toon tref en dat ik anekdotes op passende wijze naar voren breng. Ook milde humor mag. Door de juiste balans te vinden doe ik recht aan de overledene.

Luisteren, schrijven en spreken is waar het om gaat.

Persoonlijk, warm en respectvol

Als afscheidsspreker schrijf ik het levensverhaal van en uw herinneringen aan uw overleden dierbare. Ook ga ik voor als spreker tijdens de uitvaart. Na het overlijden kom ik op verzoek naar u toe en luister ik naar uw verhalen, herinneringen en wensen. Samen bepalen we de inhoud van een persoonlijk en liefdevol woordelijk afscheid. Dit kan ook aangevuld worden met bijvoorbeeld muziek, gedichten en persoonlijke woorden van sprekers uit uw naaste omgeving. De teksten voor de afscheidsbijeenkomst stuur ik u ter beoordeling toe en kunnen nog worden aangepast. Wanneer bij het afscheid jonge kinderen zijn betrokken, maak ik desgewenst een verhaal dat speciaal op hen is afgestemd. Ook voor kinderen is een goed afscheid namelijk belangrijk. Ook is het mogelijk dat ik ze voorbereid en tijdens de uitvaart ondersteun bij het vertellen van hun verhaal.

WERKWIJZE

  • Bij uw uitvaartonderneming geeft u aan dat u mij hebt gevraagd om namens de familie te spreken. Vervolgens zoeken de uitvaartondernemer en ik contact met elkaar.
  • Een paar dagen voor de uitvaart kom ik bij u op bezoek en bespreken we uw wensen. Als er meerdere sprekers zijn, bijvoorbeeld een dominee, zal er afstemming plaatsvinden. De toespraak die ik namens de familie ga voordragen, stuur ik u vooraf ter goedkeuring toe.
  • Wil je als zoon of dochter graag zelf spreken, maar weet je niet hoe je dit moet aanpakken? Ik kan je daarbij helpen. Ik leer je over de opbouw van een verhaal en geef je tips over hoe je een mooie tekst kunt schrijven, die een lach en een traan bevat. En als je dit wilt, oefenen we vooraf het uitspreken van je tekst.

Over de man, de merel, de ekster, de koekoek en de dromen.

 “Voorbij de grote eik sla ik rechts af het zandpad op. Een groot stalen hek verspert mijn weg. Mijn gevulde rugtas gooi ik er behendig overheen en ik zet mijn rechtervoet op de onderste spijl. Met beide handen trek ik me iets omhoog en met mijn linkervoet zet ik mij af tegen de volgende spijl. Met een zwaai weet ik over het hek te komen en met beide voeten beland ik in het zachte zand. Mijn handen veeg ik aan elkaar af en ik pak mijn rugzak van de grond. Links van het pad zie ik achter een stroomdraad koeien nieuwsgierig naar mij kijken. Eentje begroet mij zelfs met een luid geloei. Rechts strekt het groen zich uit en ik betreed het grasland. Als een kleurrijk deken ligt het grasland erbij. De vele paardenbloemen en kleine madeliefjes steken fel af tegen het groen. In geen velden of wegen zijn er de grote windmolens of zonnepanelen. Die had je toen nog niet. Het is gewoon zoals het hoort te zijn. Het licht ruisen van de wind, het natuurlijke geluid van merels, het gekwetter van de eksters en in de verte zoals altijd het herkenbare geluid van de koekoek in het bos.

Ik loop een stukje door en zie een stukje groen waarop geen brandnetels of van die stekelplantjes te zien zijn. Het gras is nog vochtig van de ochtenddauw. De druppeltjes lichten op door het zonlicht dat erop schijnt.

Uit mijn rugzak haal ik de vuilniszak, die ik thuis reeds aan beide kanten van boven naar onder heb doorgeknipt en vouw deze open. Met een sierlijke beweging laat ik de zak op het gras vallen. De wind bemoeilijkt dit, maar al gauw ligt er een grijze rechthoek als een kleine akker in het groen. Ook pak ik een badlaken uit mijn rugzak en leg deze op het plastic en ik ga erop zitten. Ik krom mijn knieën en maak de veters van mijn gympies los. Links draag ik een blauwe gympie en rechts een rode. Ik zie dat een beetje als mijn handelsmerk, twee verschillende kleuren gympies. Van mijn sokken maak ik een propje en leg ik naast mijn gympen neer. Mijn blote voeten laat ik rusten op het gras. De koude ochtenddauw is voelbaar en tussen mijn tenen steken grassprieten omhoog. Licht kriebelend in het bochtje tussen mijn tenen. Een sprietje links van me dat uitnodigend heen en weer buigt, pluk ik en steek ik in het spleetje tussen mijn twee voortanden. Ik ga liggen op mijn rug en kijk even omhoog en sluit dan mijn ogen. Een ontspannen zucht ontsnapt uit mijn longen.

Mijn gedachten gaan zoals altijd naar later. Dromen kan ik als de beste. Later krijg ik een grote sportauto met een zwaar brommend geluid, een megagroot huis en tien kinderen. Ik heb dan een hele goede baan, net als papa en werk heel veel over de hele, hele wereld. Een groot vliegtuig brengt me overal naartoe. Ik open mijn ogen en kijk naar de blauwe hemel. Mijn ogen knijp ik een beetje dicht tegen het felle licht. Tussen mijn wimpers door zie ik in de lucht een krokodil, een draak en die wolk lijkt wel op een puppy. Oh ja, die wil ik later ook, een puppy……”

De man, liggend op zijn rug, kijkt omhoog naar het plafond van zijn kamer. Hij ligt in een bruingeblokte pyjama. Aan zijn voeten twee verschillende kleuren sokken. Links zwart. Rechts lichtblauw. Veel staat er niet in deze standaard ruimte. Een bed, een stoel aan een tafel, een klein aanrecht zonder fornuis en een kast met twee deuren. Aan de muur wat kleine schilderijtjes en foto’s van een een dorp, wat koeien achter een hek en een iets grotere foto van een eik.

De groeven in zijn gezicht zijn diep. Zijn handen trillen lichtjes op het dekbed. Over zijn ogen een lichte waas met vochtige randen. Een gespannen zucht ontsnapt uit zijn longen en wordt vervolgd door een intense hoestbui. Ik help hem iets overeind en reik hem een glas water, de rand laat ik voorzichtig rusten op zijn onderlip. Hij neemt een kleine slok, die hem veel kracht kost. Ongecontroleerd valt zijn hoofd terug in het kussen.

De kamer verraad dat dingen in zijn leven anders zijn gegaan dan de dromen die hij had als kleine jongen, liggend in het gras.

“Weet je wat zo mooi is aan het leven?” De man draait zijn hoofd naar rechts en zijn ogen kijken even naar mij. “Als kind droom je over later. Het is nu later en nu droom je ervan nog één keer met je blote voeten in het gras te staan, nog één keer liggend op je rug naar de wolken te kijken, terwijl je het geluid hoort van de merel, de ekster en de koekoek. Een sprietje tussen de voortanden en je hoofd rustend op je handen die ineengevouwen liggen. Als kind had ik dromen. Dat moet ook. Kinderen mogen dromen. Er zijn dingen uitgekomen, maar veel ook niet. Dat is niet erg. Dat is leven, maar uiteindelijk als je weet dat later wel heel dichtbij is, wil je alleen maar dromen. Liggend in het gras, terwijl de wind je aait.”

De oude man lijkt zijn handen onder zijn hoofd te willen leggen, maar krijgt dit niet meer voor elkaar. Hij kijkt omhoog en sluit zijn ogen. Een grote glimlach verschijnt. De oude koekoeksklok aan de muur opent zijn deurtje. De vogel laat weten dat het twaalf uur is.

Contact

Neem vrijblijvend contact op. De (virtuele) koffie is zo gezet.

Kerkstraat 134, 9649 GT Muntendam

+31 06 23312202

info@mivco.nl

Stuur een bericht

Contactgegevens

Mivco Ceremonieel spreken

Kerkstraat 134

9649 GT Muntendam

Tel: 06 23312202

info@mivco.nl

 

Overige zakelijke gegevens

Kvk      : 82538581

Btw-id : NL003695747B38

Bank    : NL08 RABO 0330 5900 73